Onair

i-RDS

Ulti Clocks content

Η γνώμη σας - Polls

Η γνώμη σας για την νέα μας ιστοσελίδα
 
Του χωρισμού PDF Εκτύπωση E-mail

 

Κι οι δυο σε ξένες αγκαλιές
χωρίς να θέμε ζούμε
δεν ξέρω πως περνάς εσυ
εγώ όμως προσποιούμε


Εχω τη δυνατότητα
για να σε φέρω πίσω
δεν έχω όμως τη δύναμη
για να σε συνχωρήσω!!!

Αφου λοιπόν δεν μαγαπάς
χίλιες φορές μ'αρνήσου
παρά να μένεις δίπλα μου
χωρίς την θέληση σου

Ξυμέρωσε και δάκρυα
τρέχουν στο πρόσωπο μου
στο ξύπνημα μου χάθηκε
μαζί και το όνειρο μου....

Κάθε που πέφτει κεραυνός
τα λόγια του θυμούμαι
έχουν την ίδια ένταση
μα πιο πολύ πονούνε..

Πάλι τσ ελπίδας το δεντρί
μπόρες το ρίξαν κάτω
αγώνας πάλι απ’ την αρχή
κι όνειρα από τον πάτο
 

Με ήντα καρδία θα σαγαπώ
με ήντα φωνή θα λέω
το όνομα που με δίκασε
μέχρι να ζώ να κλαίω
 

πίνω κρασί γελώ γλεντώ
και τραγουδώ της ζήσης
γιατί είδα όνειρα γλυκά
να γίνονται αναμνήσεις
  

Συχνοδιαβένουν θύμησες
στου νου τα καλτιρίμια
παρηγορούνε την καρδιά
απού κανες συντρίμμια

Μονάχα ένα όνειρο
θα σου ζητήσω πίσω
αυτό που μες στη σκέψη μου
κρατούσα για να ζήσω

Αδιαφορώ ποιον αγαπάς
που και με ποιον γυρίζεις
αφού είσαι επιπόλαια
και ψεύτρα δεν αξίζεις…..

Το ηλιοβασίλεμα θωρώ
και χάνω το μυαλό μου
που δεν μπορώ τέτοια στιγμή
να σ έχω  στο πλευρό μου….
 

Στο όνειρο σου άμα θα ρθώ
θέλω να με μαλώσεις
δικαίωμα μιας αγκαλιάς
δεν έχω να μου δώσεις……
 

Ενός φιλιού το άρωμα
μιάς αγκαλιάς το χάδι
θυμούμαι και ακοίμηστος
πόμεινα χθές το βράδυ……

Θυμάσαι όντε κάναμε
αστεία να γελούμε……
κείνα τα αστεία γίνανε
πληγές και με πονούνε……
 

Πολλές φορές μελαγχολώ
και χάνεται η χαρά μου
στιγμές που θέλω να σε δώ
μα βρίσκεσαι μακριά μου….

Αμέτρητα τα πρέπει σου
τα θέλω σου θαμμένα…..
στον ίδιο τόπο απου θωρώ
τα όνειρα μου εμένα…….

Βρέχει ο νους στιγμές του χθές
κι απίς καταλαγιάσει
μετρώ χαμένα όνειρα
που μου χεί κολυμπιάσει…….
 

Κι αν ήταν η αγάπη μας
όνειρο πουχει σβήσει
μου φτάνει μόνο μια στιγμή
που το χω αντικρίσει……
  

Πάρε τα πρέπει σου αγκαλιά
φύγε μη χάνεις ώρα
εγώ τα θέλω αγάπησα
και ας με πονούνε τώρα……
 

Δεν είναι πως με πείραξε
πως έπρεπε να φύγω
μα είναι που ότι έδωσα
φάνηκε τόσο λίγο
 

Χίλιες χαρές στη ζήση μου
κι αν τύχει να περάσω
θα ναι η σκέψη σου αφορμή
το γέλιο μου να χάσω…….

Στα κάγκελα της λογικής
τις σκέψεις μου μαντρίζω
μη γίνουν όνειρα τρελά
και δεν τα κουλαντρίζω…..
 

Έφυγες κι ήρθε η μοναξιά
κι αγάπησα την τόσο…..
που την μορφή σου με τον νου
πλάθω για να της δώσω……..
 

Πώς θα παλέψω μοναχός
τη νύχτα απόψε πάλι…..
να αισθάνομαι το σώμα σου
στην αδειανή μου αγκάλη….
 

Απόψε πάλι μοναχός
ως πάει θα ξωμείνω..
και θα θυμούμαι τα παλιά
καημούς να καταπίνω…..

Ξένης φωλιάς πουλί αγαπώ
και τρέμω μην το χάσω….
μα αν είναι νάρθει έτσα καιρός
καλιά χω να μην φτάσω……..
 

Του γυρισμού της στόλισα
στη σκέψη μια σελίδα
την τελευταία μου στιγμή
θα σβήσει κι ελπίδα…….
 

Στιγμές μεγάλης μοναξιάς
που ο πόνος μ αγκαλιάζει
είναι αυτές που η λογική
απ την καρδιά σε βγάζει
 

Με την ελπίδα πως μπορεί
στο όνειρο να σιμώσει
έχω χαλιά με γιασεμιά
όλη την στράτα στρώσει
 

Σε ένα βλέμμα πιάστηκα
κι έμεινα μαγεμένος
όμως δεν είδα την καρδιά
και βγήκα γελασμένος
 

Μπορεί να δείχνω ευτυχής
μα κοίταμε στα μάτια
να δεις σβησμένα όνειρα
και μια καρδιά κομμάτια
 

Στα μάτια μου είναι ζωγραφιά
κι όταν το δάκρυ βγαίνει
μορφή δική σου πάνω μου
όταν στεγνώσει μένει…….
 

Μαργώσανε τα όνειρα
και της καρδιάς το αίμα
άδικα το λαχτάριζα
ένα δικό της βλέμμα…...
 

Ηντα να κάμω της καρδιάς
να μην αναστοράται
στιγμές μαζί σου που ζησε
γιατί στενοχωράτε……
 

Της ραγισμένης μου καρδιάς
ξανοίγω τα κομμάτια
το πιο μεγάλο ράγισμα
είναι απ τα δύο σου μάτια
 

Κατές ήντα ναι να μη θες
μπροστά της να δακρύσεις…..
γιατί τα μάτια μοναχός
πάλι θα τα σκουπίσεις……..
 

Με δάκρυ πλένω την καρδιά
όσο κι αν την πληγώνεις…..
να βρίχνεις τόπο καθαρό
νάχεις να μαχαιρώνεις……
 

Στα κάγκελα της λογικής
τις σκέψεις μου μαντρίζω
όμως μαλώνει με η καρδιά
και δεν την κουλαντρίζω……
 

Σαν θες να λες για αφορμές
που ζούμε χωρισμένοι……
μέτρησε εκείνες τις στιγμές
που μ είχες ξεχασμένη…….
 

Δεν είν πως δεν αγάπησες
άλλο είναι το έγκλημα σου
το θέατρο που έπαιζε
τόσο καιρό η καρδιά σου……
 

Τώρα τι μένει πια να πω…..
στο νου μου δεν ορίζω
δεν σ αγαπώ, δεν σε μισώ
απλά δεν σε γνωρίζω!!!!!!!!
 

Κακόπεσε και τόμαθα
μα εγώ στενοχωρούμε
γιατί ήθελα να την μισώ
κι όχι να την λυπούμε!!!!!!!
 

Τα αγάπης τα παράπονα
του φεγγαριού τα λέω
κι όταν θλιμμένο το θωρείς
πάλι για σένα κλαίω………
 

Πώς να σιβάσω την καρδιά
τα θέλω να ξεχάσει…..
που χει στα πρέπει όνειρα
μίας ζωής χαλάσει………
 

Πριν φύγω μάθε τι έφταιξε
και σε κρατώ μακριά μου
δεν δέχομαι σε αναμονή
να βάζουν τα όνειρα μου………
 

Εγώ είμαι εγωίστρια
να χω την πρώτη θέση
δεύτερη βιόλα σε μπαξέ
να γίνω δεν μ αρέσει!!!!!!!
 

Να την σιβάσεις την καρδιά
και να της πεις πως πρέπει
να βρει τον τρόπο να μπορεί
σαν ξένο να με βλέπει
 

Γραφτό ήτανε της μοίρας μας
να ρθει κι αυτή η μέρα
αφού σε άλλο πέρασες
τσ αγάπης σου την βέρα…….
 

Απόψε σε ονειρεύτηκα
και με έβγαλε στο κλάμα….
σε ρώτησα αν μ αγαπάς
και εσύ δεν μου πες πράμα……
 

Ενα «γιατί» είναι αφορμή
τα μάτια μου και κλαίνε
και ένα «γιατί»ώστε να ζω
τα χείλη μου θα λένε…….
 

Τα πρέπει γίναν αφορμή
και τώρα δεν μιλούμε….
εμείς που κάποτε είχαμε
τόσα πολλά να πούμε….
 

Εσκέφτηκα να σ αρνηθώ
μα η καρδιά μαλώνει
και κάνει αυτή το κέφι της
και το κορμί πληρώνει
 

Μια στάλα δάκρυ έτρεξε
ωσάν την ψιχαλίδα…..
και γίνηκε στην φεύγα σου
βροχή και καταιγίδα …..
 

Δεν ξανακάνω όνειρα
μικρά ούτε μεγάλα
γέμισε ο τάφος ο παλιός
που είχα θαμμένα τα άλλα
 

Στη σκέψη μου επίσκεψη
ήρθε και απόψε πάλι
και το νιωσα της έλλειψης
το δάκρυ να προβάλει……
 

Μπορεί της αγάπης την πληγή
ο χρόνος να την γένει
μα αυτός που τηνε άνοιξε
μέσα στη σκέψη μένει..
 

Ανάθεμά την καρδιά
ένα κακό που το ‘χει
εγώ τση λέω ξέχασε
και εκείνη λέει ‘’όχι’’ ..
 

Είμαι καλά και απότομα
με πιάνει στεναχώρια
γιατί ‘ρθε πάλι στο μυαλό
αυτός που ζούμε χώρια..
 

Πώς να σου  πως σ’ αγαπώ
π’ αρχίζω και δακρύζω
όταν σκεφτώ πως θα μου πεις
να πάψω να ελπίζω…
 

Ένα ποτήρι δάκρυα
μιας ώρας κλάμα μόνο
και αυτός μου λέει πως ξεχνάς
τα πάντα με το χρόνο..
 

Να σε ξεχάσω δεν μπορώ..
να θυμηθώ πονάω..
είναι κακά τα ψέματα
ακόμα σ’ αγαπάω!..
 

Πέφτουν τα αστέρια ένα σωρό
όμως ευχή δεν κάνω..
γιατί το ξέρω πως εγώ
ότι αγαπώ το χάνω…
 

Ήθελα να σε ξαναδώ
μόνο να σε ρωτήσω
αν το πιστεύεις πως μπορώ
χωρίς καρδιά να ζήσω…
 

Χωρίσαμε και πως αλλιώς
να με χαρακτηρίσω..
ένα κερί που ‘ρθε η στιγμή
να λιώσω και να σβήσω…
 

Στείλε μου ένα μήνυμα,
μια αφορμή για να ‘χω..
να πάρει δύναμη η καρδιά
να νιώσω πώς υπάρχω…
 

Έφυγες μα δεν σκέφτηκες
καλά τι πας να κάνεις,
μέσα στον τάφο το κορμί
αζωντανό το βάνεις…
 

Έφυγε κι ‘μαι σίγουρη
ότι θα αλλάξει γνώμη...
μα όταν γυρίσει θα ‘ναι αργά
να μου ζητά συγγνώμη..!
      

Στον αργαλειό της μοναξιάς
φένω τα όνειρά μου..
και ράβω μαύρη φορεσιά
να μοιάζει στην καρδιά μου…!
 

Έρχεται όπου και να πάς
η σκέψη μου μαζί σου…
όμως για μένα αδιαφορεί
η σκέψη η δική σου…
 

Εμένα κάθε όνειρο
πεθαίνει πριν το ζήσω..
γι’ αυτό να κάνω όνειρα
τώρα θα σταματήσω…
 

Στην άκρη- άκρη ων ματιών
τα δάκρυα σταματούνε..
θέλουν και εκείνα να σε δουν
πριν πέσουν και χαθούνε…
 

Είσαι μακριά και δεν μπορώ
χαρά για να σου δώσω..
με φαντασία προσπαθώ
το βλέμμα σου να νιώσω…
 

Είναι στιγμές που ενώ γελώ
δάκρυ στα μάτια βγάνει
όταν κοντά μου ο λογισμός
και η σκέψη μου σε φέρνει..
   

Πόσες φορές περάσανε
με την ανάμνησή σου,
να πλάθω σκέψεις ψεύτικες
πως βρίσκομαι μαζί σου…
 

Και να μαχαιρωθεί η καρδιά
το αίμα που θα χύσει...
κάθε σταγόνα θα γενεί
καρδιά να σ’ αγαπήσει….
 

Έχει καρδιά που δεν πονεί
 γιατί του βράχου μοιάζει,
 λέω του πως τον αγαπώ
 μα εκείνον δεν τον νοιάζει….
 

Μια τιμωρία ο θεός
μεγάλη μου ‘χει δώσει,
στ’ όνειρο να ‘μαστε μαζί
κι όντε ξυπνούμε όχι…
 

Ότι σου προκαλεί χαρά
εγώ θα το λατρεύω,
κι ας είναι η ξένη  αγκαλιά
που μπαίνεις και ζηλεύω….
   

Μπορεί να ζούμε χωριστά
γιατί οι συνθήκες φταίνε..
όμως οι σκέψεις σμίγουνε
και συνεχώς τα λένε…
 

Αστέρι είσαι του ουρανού
και θέλω να θυμάσαι
πως μια καρδιά δεν σε ξεχνά
όσο μακριά και μα ‘σαι….!!

Το ξέρω είναι δύσκολο
να έχω επαφή μαζί σου,
μα είναι δυσκολότερο
να φύγω απ’ τη ζωή σου..!
 

Μου λες πως έχω μια ζωή
ολόκληρη μπροστά μου,
εσύ που φεύγεις και αγκαλιά
κρατάς τα όνειρά μου…
 

Όλοι με λένε ευτυχή
όμως κανείς δεν ξέρει
πως η καρδιά αιμοργεί
απ’ το δικό σου χέρι…
 

Φεγγάρι μου αν τονε δεις
πες του πως έχω πόνο
γιατί έφυγε και τώρα
ζω με τσ αναμνήσεις μόνο…
 

Εγώ ‘με που σου χάρισα
σώμα, καρδιά και σκέψη
μα εσύ στα χείλη σου κρατάς
του χωρισμού τη λέξη…
 

Και να δικάσω την καρδιά..
σ’ αναζητά το σώμα
αφού τα νιώθει πάνω του
τα χάδια σου ακόμα..!!
 

Κι απόψε λείπεις,δεν μπορώ
 να πω πως δεν με νοιάζει..
αφού ‘ρθε ο πόνοςδίπλα μου
γλυκά και μ’ αγκαλιάζει..

Μπορεί να κλείνει μια πληγή
στο πέρασμα του χρόνου,
μα δεν μπορεί να ξεχαστεί
η αφορμή του πόνου…
 

Πάντα με το παράπονο
το λέω το όνομά σου
γιατί ’χω μέσα στην καρδιά
πληγή του έρωτά σου!!…
  

Όνειρα έπλαθα για σε
τα μαγεμένα βράδια
κι η τύχη μου τα σώριασε
στα πιο πυκνά σκοτάδια…!
 

Επλήγωσε με ο χωρισμός
και με σπαράζει ο πόνος..
είναι φρικτό να αγαπάς
και να ‘χεις μείνει μόνος…
 

Πες μου το πώς δεν μ’ αγαπάς
να ξέρω που βαδίζω
να πάρωτην απόφαση
να πάψω να ελπίζω…

Νύχτες ολόκληρες περνώ
με συντροφιάτον πόνο..
που ο χωρισμός σου μ’ άφησε
και μέρα νύχτα λιώνω..!!
 
 

On-air

winampreal player